Anglikański ryt Mszy Świętej w Kościele Katolickim
Z radością zawiadamiam, iż jakiś czas temu nawiązałem stałą współpracę z liturgicznym portalem Z pasji do liturgii. Jej pierwszym owocem jest mój artykuł na temat rytu Mszy Świętej, którym posługują się Ordynariaty Personalne dla byłych anglikanów, na których tworzenie zezwolił papież Benedykt XVI wydając w 2009 roku konstytucję apostolską Anglicanorum coetibus. Mszał nazwany Divine Worship: The Missal został oficjalnie ogłoszony w 2015 roku, a nowy ryt - potocznie nzazywany anglikańskim - stanowi syntezę Mszy katolickiej (jej zwyczajnej, jak i nadzwyczajnej formie) z tym, co wartościowe i piękne w tradycji anglikańskiej. Jest to jednocześnie przejaw prawdziwego ekumenizmu, który opiera się na prawdzie i dąży do tego, by wszystkie wspólnoty chrześcijańskie powróciły na łono Kościoła Katolickiego, a pozostając z nim w pełnej jedności, mogli kultywować swą liturgiczną tradycję i właściwe sobie formy pobożności, które - o ile nie stoją w sprzeczności z nauczeniem Kościoła - stają się tym samym skarbem ubogacającym Kościół powszechny.
Warto wiedzieć, że dotąd na świecie powstały trzy Ordynariaty Personalne:
- Ordynariat Personalny Matki Bożej z Walshingham dla konwertytów z Kościoła Anglii i Walii;
- Ordynariat Personalny Katedry Świętego Piotra dla osób konwertujących z Kościoła Episkopalnego oraz innych wspólnot o tradycji i metodystycznej w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie;
- Ordynariat Personalny Matki Bożej Krzyża Południa dla wiernych konwertujących z Kościoła Anglikańskiego Australii.
.jpg)








Komentarze
Prześlij komentarz